شب آفتابی

چشمای منتظر به پیچ جاده

دلهره های دل پاک و ساده

پنجره ی بازوغروب پاییز

نم نم بارون توخیابون خیس

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من می کوبه

سهم من از با تو بودن طعم تلخ غروبه

غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده

برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده

تو ذهن کوچه های آشنایی

پر شده از پاییز تن طلایی

تو نیستی و وجودم وگرفته

شاخه ی خشک پیچک تنهایی